Madame Tirette Kinderkleding

Bij Madame Tirette (Kerkstraat 58, 2060 Antwerpen) kan je terecht voor:


De winkel/atelier van Madame Tirette in Antwerpen is een echt verborgen juweeltje. Een charmante plek, met een oprechte duurzame filosofie. Madame Tirette biedt stofjes aan, naailessen en haar eigenzinnige unieke collectie kinderkleding. Hiernaast ontwerpt en maakt ze kledij en toneelkostuums in opdracht. In een interview met “Good Goal” doet ze het hele verhaal uit de doeken. https://goodgoal.org/2018/02/16/handmade-in-antwerp-the-story-of-madame-tirette/)

MadameTirette


Hoe en wanneer is Madame Tirette gestart? Wie speelde hierin een bepalende rol?

Op mijn 12de liet mijn mama mij zien hoe haar naaimachine werkte. Met haar hulp zette ik een paar eenvoudige projectjes in elkaar. Mijn eerste werkstuk was een soort pyamabroek met een elastiek in donkerblauw fluweel. Het was een afschuwelijk ding achteraf bekeken, maar met die broek ging een hele nieuwe wereld voor mij open. Al snel had ik het gevoel dat ik alles kon maken wat ik kon bedenken. Op zondagmorgen zat ik op regelmatige basis in mijn onderbroek kleren te stikken aan de keukentafel. Stoffen knippen deed ik in de living op het tapijt.

Toen ik 16 werd besloot ik samen met twee vriendinnen naailes te gaan volgen in het volwassenenonderwijs, savonds na de schooluren.
De docente intrigeerde mij. Het was een oudere dames, een beetje ouderwets en best wel streng. Gebabbel tijdens de les kon zij niet waarderen. Toch was zij toen mijn grote voorbeeld. Ik vond het spectaculair dat zij zo alwetend was (in mijn ogen toen). Ze heeft ons in mijn herinnering nooit haar naam verteld. Daarom spraken wij haar aan met “Madame”. Dat was een beetje gewaagd, maar ze vond dat blijkbaar we goed. Het “Madame’ gedeelte in Madame Tirette verwijst dan ook naar haar.

Op mijn 18de ging ik theaterkostuumontwerp studeren in Antwerpen. In 2008 behaalde ik mijn masterdiploma aan de Koninkelijke Academie in Antwerpen. Al snel werd duidelijk dat dat diploma weinig wegen opende naar een echte job, en dat ik dus zelf iets zou moeten gaan verzinnen. Ik probeerde vanalles. Ik werkte halftijds in een kledingzaak, daarnaast begon ik samen met twee lotgenoten een straattheatergezelschap en ik deed bijbaantjes als animatrice.


Op mijn 25ste (in 2010) botste ik op ‘Troef”: een wedstrijd van de stad Antwerpen voor jongeren die een project voor jongeren willen uit de grond stampen. Het leek me echt een kans die ik moest grijpen. Ik bedacht toen het concept van Madame Tirette (toen waren het nog enkel naaiworkshops voor jongeren) en ik werd een van de winnaars!
Ik kreeg een atelier ter beschikking, en 18.500 euro om alles op te starten. Madame Tirette’s was toen een naaiatelier waar jongeren eenvoudige kledij konden leren maken. De lessen in workshopvorm waren meteen een groot succes.

Madame Tirette in Gazet van Antwerpen

Na het Troef- jaar besloot ik met met Madame Tirette door te gaan op zelfstandige basis (in bijberoep) en verhuisde naar de huidige locatie in de Kerkstraat. Door mijn ervaring als workshopbegeleider kon ik een jaar later aan de slag bij het CVO-VIVA als docente “naaien” en volgde wekelijks bijscholingen. Daar leerde ik eigenlijk echt de knepen van het vak. 
2 jaar later waagde ik de sprong en werd volledig zelfstandig, want dat was wat ik het liefste wilde.

De naailessen vormen nog steeds het belangrijkste deel van wat ik doe onder de naam Madame Tirette. Langzaamaan begon ik er de verkoop van stoffen bij de nemen. Ik begon met de kinderkledijcollectie toen ik in ververwachting was van mijn zoontje (hij werd geboren eind 2015). Sinds hij naar de creche gaat, ben ik een zaak met vaste openingsuren.

Madame Tirette

Zo werd Madame Tirette een naaiatelier/winkeltje waar je terecht kan voor naailessen, stofjes, maatwerk en handgemaakte kinderkleertjes


Hoe ben je terechtgekomen in de wereld van duurzame mode/objecten?

Bij het opstarten van mijn atelier kwam ik er achter dat duurzaamheid een thema was dat in de DIY-wereld niet weg te denken is..
De groeiende aandacht voor duurzaamheid gaat gepaard met het “zelf” willen doen. Mensen verliezen hun vertrouwen in grote bedrijven, willen graag weten waar hun voedsel en kleding vandaan komt, en kiezen er steeds meer voor om de weinige vrije tijd die ze hebben nuttig maar ook duurzaam te besteden. Door zelf in je eigen voedsel voorzien door een moestuintje/kippen of dus zelf je kleren maken zijn duurzame hobbies.
Ik bied ook zoveel mogelijk natuurlijke stoffen aan. Een groot deel van mijn stoffen is gemaakt volgens de OEKO-TEX normen. Ze worden op een duurzame wijze gefabriceerd en er worden geen schadelijke stoffen gebruikt voor de productie. Een ander deel van de stoffen zijn biologisch. De vellen papier die we gebruiken als patroonpapier zijn het afval van een ecologische drukkerij in de buurt. Ook stofresten worden zoveel mogelijk hergebruikt.
.
Hoe zou je duurzame mode en de producten die je hebt definiëren? Wat is het belangrijkste verschil met gewone winkels?

De kinderkledij die ik ontwerp ligt net op de grens tussen echte kledij en verkleedkledij. De verwijzingen naar sprookjes en fabels zorgen meteen voor een nostalgisch gevoel dat zowel voor  kinderen als hun ouders aanspreekt. Meestal gaan de mensen bij Madame Tirette op zoek naar een cadeautje voor een geboorte of een verjaardag.
Terwijl een doorsnee prinsessenjurk uit de speelgoedwinkel gemaakt is van de goedkoopste synthetische polyester, en na enkele speelbeurten al kapot is, is de kledij van Madame Tirette natuurlijk, duurzaam, en dus ook perfect geschikt voor het dagelijkse leven. Als je ervoor openstaat, want je valt wel op met zo’n wolvenjasje of roodkapjescape!

Madametirette kinderkledij Madame Tirette kinderkledij

Als je in het winkeltje van Madame Tirette binnenkomt bots je meteen recht op de kniptafel in het atelier waar het allemaal gebeurt. Je kan zelf de sfeer opsnuiven en een deel van het proces meemaken. Er zijn heel wat spulletjes op voorraad, maar als het maatje of de kleur van je keuze niet aanwezig is, kan je in overleg met Madame Tirette eentje laten maken. Een week later ligt jouw bestelde item al voor je klaar. Op die manier is er nooit overproductie. Bijna alles wat vervaardigd wordt in het atelier wordt uiteindelijk ook verkocht.
Verder is elk stuk bij Madame Tirette uniek. Meestal zitten de verschillen slechts in details (vd de knopen of de kleur), maar om bij Madame Tirette twee dezelfde stuks tegen te komen zal je erg moeten zoeken!

Wat zijn de grootste uitdagingen voor een winkel zoals de uwe?

Omdat de prijs voor confectie lager dan ooit ligt, worden mijn prijzen voor kleding of maatwerk soms als “duur” ervaren. Dat komt omdat ze worden vergeleken met de prijzen voor confectie die in lageloonanden werd geproduceerd. Om die reden voel ik een sterke drang om de prijzen voor mijn naaiwerk te laag te houden, waardoor het eigenlijk niet werkbaar is.

Als klanten komen informeren naar de prijs van een kledingstuk dat ze willen laten (her)maken, merk ik vaak dat ze schrikken van de prijs omdat die zomaar 3 of 4 keer duurder kan zijn dan het origineel. Mensen beseffen niet dat de prijs die ze gewoon zijn om te betalen voor massaproductie uit lageloonlanden schandalig laag ligt, en niet te vergelijken valt met een uniek stuk dat helemaal getekend en gemaakt wordt op jouw maat.

Maatwerk is iets wat erg kan verschillen in kwaliteit. Als je te weinig vraagt ben je ook geneigd om de snelste (en dus niet de beste) manier toe te passen. Dat kan het een onbevredigd resultaat opleveren, zowel voor de klant als voor de naaister. Toch lijkt het wel alsof mensen het belangrijker vinden dat het goedkoop is, dan dat het goed gedaan werd. Als mensen proberen te onderhandelen over de prijzen die eigenlijk al te laag zijn, word ik soms een beetje moedeloos.

Het geven van workshop en naailessen valt in een andere categorie en wordt dus ook met andere workshops/opleidingen vergeleken. Voor de lessen kan ik gelukkig wel de correcte tarieven aanrekenen, en om die reden is dat ook hetgene waar ik het grootste deel tijd en energie insteek.

Madame Tirette's naaiatelier

Heb je het gevoel dat mensen hun consumptiegedrag aan het veranderen zijn naar meer duurzaamheid?

Zeker, al is het volgens mij wel een verandering die zich beperkt tot een bepaald soort type mens: de iets hogere middenklasse die het zich kan permitteren om meer uit te geven aan duurzame producten.
Antwerpen-Noord waar mijn winkeltje gevestigd is is een armere wijk van Antwerpen. Op de Turnhoutsebaan zie je de ene na de andere 1-euro winkel wortel schieten, en daarnaast voornamelijk andere goedkope brol-winkels. Mensen uit lagere klassen verkiezen vaak een nieuw product dat goedkoop is en snel kapot gaat boven een tweedehands duurzamer product van dezelfde prijs. Duurzaam leven is een levensstijl die in deze buurt nog niet de standaard is.
Als ik bijvoorbeeld groenten ga halen bij de Marokkaanse groenteboer om de hoek staat deze er steevast op -ondanks mijn tegengesputter- dat hij mij een plastic tasje meegeeft, “want het is gratis mevrouw.”

Hoe denk je dat Antwerpen het doet naar duurzaamheid toe? Hoe wil je aan duurzaamheid bijdragen met uw project?

Kringloopwinkels, tweedehands kledingwinkels, ruil- en geefbeurzen zijn “hip en happening”. Grotere winkelketens geven steeds vaker papieren zakken mee in plaats van plastieken zakken, en bij ontspruitende koffiebars en buurtwinkeltjes zie ik steeds meer bio-eco-veggie enz op de vitrine staan.
Ook Antwerpen groeit mee, maar ik heb het gevoel dat Gent bijvoorbeeld er met kop en schouders bovenuit steekt. Antwerpen lijkt er wat achteraan te hollen. In de armere buurten van Antwerpen lijkt duurzaamheid nog weinig aandacht te krijgen. Afval achterlaten op straat lijkt eerder de regel dan de uitzondering. In de armere klassen kijken de mensen naar de prijs, en minder naar de kwaliteit, laat staan duurzaamheid van een product.
Voor mij is dit des te meer een reden om gevestigd te blijven in deze buurt. Eerst en vooral omdat ik zo vreselijk veel hou van deze buurt met al die kleuren en nationaliteiten. Maar ook omdat duurzame initiatieven ook hier juist moeten doorbreken! Misschien voelen andere initiatieven zich wel geïnspireerd om deze buurt ook een kans te geven!

Mdadame Tirette's naaiatelier
madmae tirette met de tirettemobiel